Personal: Mijn 7 Nutteloze Talenten

Ik heb mezelf nooit als een zeer getalenteerd persoon gezien. Maar af en toe heb ik wel iets waarvan ik denk: woah! Natuurlijk zijn dit niet dingen als wauw wat kan ik fantastisch zingen, of dichten, of lenig zijn, etc. Maar van die suffe nutteloze dingen. Of course, that’s me.

Het woord ‘talent’ moet je dus met een korreltje zout nemen, haha! Er zijn wel nuttige dingetjes die ik kan hoor. Al zeg ik het zelf, ik ben niet compleet nutteloos. Maar op sommige van deze useless talents ben ik soms stiekem een beetje trots *schaam*. Komen ze!

1. Vallen (en geen verwondingen)

Wat heb ik me in mijn leven toch een paar pracht-vallen gemaakt. Ik ben best onhandig, met een balans van nul (al helemaal als ik alcohol op heb), en voeten die geweldig zijn in het missen van op- of afstapjes, of in het vinden van uitsteeksels om over te struikelen. Maar of het nu de benenwagen is of met de fiets, ik kan me een partij vallen zeg.

En wat ik knap vind is dat ik nog nooit – ja ik zeg het weer – een serieuze verwonding heb opgelopen (woei, nu roep ik de demonen op me af). Mijn meest serieuze verwonding was denk ik een gekneusde enkel, en dat was toen ik nog klein was en dat was niet mijn schuld.

Één van mijn meestervallen waar ik toch nog steeds wel trots op ben, was op de middelbare school: ik wilde alleen maar even iets in de prullenbak gooide die maar een stap of drie van me verwijderd was. Ik bleef met mijn voet achter de band van de schooltas van een vriendin hangen, en woesj, ik vloog. Tijdens het vliegen kon ik zelfs nog mooi opzij kijken om de hoofden van mijn vrienden om te zien draaien in slowmotion – zo leek dat voor mij dan. Als klap op de – eh prullenbak – knalde ik de prullenbak nog omver met mijn lichaam en lag daar lekker languit. Yay.


2. Film scenes letterlijk quoten

Behalve een hoop inside jokes met vriendinnen die hetzelfde hebben levert dit ook natuurlijk helemaal niks op. Sommige films (of series) heb ik gewoon zo vaak gezien dat ik bepaalde dingen ervan letterlijk kan opzeggen. Mijn vriendinnen en ik hebben ook vaak dat bepaalde dingen in het echte leven niet meer normaal gezegd kunnen worden zonder er een film-referentie van te maken. Vooral Disney-films heb ik vroeger zo vaak gezien, dat ik nu hele dialogen gewoon op kan zeggen.

Het letterlijk uit mijn hoofd kunnen stampen is onderdeel van dit talent, en hoewel dit niet geheel nutteloos is geweest (tijdens mijn opleiding was dit echt een grote hulp) is het verder niet zo handig.

Bonus: Wat wel héél erg is (en hier ook mee te maken heeft), is dat ik vroeger toen ik echt heel klein was een Jip en Janneke verhaaltje (het poppenhuis!!) letterlijk uit mijn hoofd kon (waarom?!) en die gewoon random opzegde als ik dat wilde. En nu komt ie, ik ken hem nog steeds. Dit is echt ernstig.

“Ik speel niet met poppen” zegt Jip. “Ook niet met het poppenhuis?” vraagt Janneke.

Ik hou al op, ik hou al op :).


3. Me rot schrikken

Wat heb jij een slecht geweten!” Ja, weet ik. Dit heb ik al zo vaak gehoord en ik ben het er inmiddels wel mee eens. Je staat bij wijze van spreken naast me, zegt ‘boe’ en ik spring de lucht in.

Maandelijks heb ik minstens 20 hartverzakkingen om stomme dingen. Mensen die mij expres laten schrikken, het sufste schrikmoment in een film of serie, een auto die plots langs komt rijden of een vogel die ineens te dicht bij komt. Genoeg redenen om me een hoedje te schrikken!

Mensen vinden het vaak knap dat ik al gauw schrik, en ja soms verras ik mezelf er ook wel mee. Dit is wel degelijk een talent, ahem.


4. Rotzooi maken

-en mijn weg erin kunnen vinden! Hier ben ik soms stiekem best wel trots op. Dan kijk ik mijn kamer rond en denk ik: wauw. Ik kan amper lopen, amper ergens zitten zonder dat er kleren of spullen liggen, en nog weet ik waar alles ligt.

Mijn tas puilt vaak uit van de papiertjes, boekjes, pennen, dingen die ik absoluut niet nodig heb, maar toch weet ik er (in de meeste gevallen) zo hoppa mijn telefoon uit te vissen (en soms niet, dan sta ik daar 10 minuten te zoeken).

Vooral het letterlijk maken van een klerenzooi, daar ben ik heel erg goed in. Als ik terugdenk aan mijn kleine studentenkamertje in Maastricht is het eerste wat ik voor me zie: hoe vol die soms kon liggen met spullen, en dat ik half struikelend er doorheen moest omdat je er gewoon niet kon lopen. Ja, eigenlijk ben ik best wel een zwijn. En ik vind opruimen best leuk eigenlijk! Maar het moet gewoon té vaak gebeuren. Dan ben ik helemaal satisfied als ik de vloer weer kan zien, of als ik het oppervlak van mijn bureau weer kan zien, en een dagje of 2 later is het bommetje alweer ontploft.

Ik zou echt eens georganiseerd moeten worden en minder rotzooi maken. Een welbekend voornemen! Misschien moet ik er echt eens hard aan gaan werken.


5. Infinity blaasbalkje

Oftewel, mijn plas erg lang ophouden. Ik kan het niet helpen vaak in Sims-taal te spreken, en iets zeggen als ‘mijn blaasbalkje is oranje’ als ik redelijk nodig naar de wc moet. Toch probeer ik mezelf – of ja, mijn blaas – om de een of andere onbekende en riskante reden vaak op de proef te stellen: hoe lang kan ik het ophouden? Dat ik bijvoorbeeld op mijn werk ben en voel dat ik naar de wc moet, maar denk, eens kijken of mijn blaas het uurtje wandelen naar huis kan uithouden. Of dat ik ‘s ochtends vroeg al naar de wc moet, maar dit uiteindelijk heel de dag ophoud omdat… ik weet niet?

En… uiteindelijk hoef ik ook niet meer! Hetzelfde met dat je honger hebt, honger hebt en honger hebt, en uiteindelijk zo lang niet eet dat je over je honger heen bent. Ik heb dat met naar de wc gaan en overleef vele dagen met slechts een wc-bezoekje in de ochtend.

Er zijn echter bepaalde dagen dat mijn infinity balkje kapot is, en dan moet ik ineens heel vaak naar de wc. Dit is echt maar heel soms op willekeurige dagen. In tegenstelling tot mijn blaas heb ik dan wel weer erg vaak en gauw honger, en duurt het wat langer voor dit weer vanzelf weggaat.


6. Mezelf & anderen opfokken

Gevoed door boeken, films en series heb ik een erg rijke fantasie, en dat is niet zo zeer nutteloos. Het is wel nutteloos als je die fantasie in je eigen nadeel gaat gebruiken. En dat doe ik. Horror-films en thrillers hebben me niet veel goeds gedaan aangezien ik best vaak een wilde verbeelding heb. Dan bedenk ik uit het niets nare scenario’s die zouden kunnen gebeuren, of verbeeld ik me horror-elementen zoals bijvoorbeeld The Grudge totdat ik er zelf gek van word en bang ben.

Het is erg gevarieerd op wat voor een manier ik dit doe. Pas geleden fietste ik naar huis en voelde ik een haar op mijn arm vallen. En zomaar dacht ik ineens, wat nou als dit een spinnenweb-draad is? Ik begon me spontaan af te vragen wat ik in vredesnaam zou doen als er een enorme spin op me zou zitten, en ik kon me niks anders bedenken dan gewoon flippen en van mijn fiets vallen van schrik. Ondertussen kon ik het ook al zo voor me zien, en ja was ik de hele weg naar huis panisch. Ik probeer dit echt niet te doen, maar kan het niet helpen.

Behalve dat ik mezelf dit aandoe zijn er ook wel gevallen geweest dat ik mensen hierin meetrok. Met mijn ‘stel dat’- nare scenario’s die ik dan hardop zeg. Dit wordt meestal niet zo snel op prijs gesteld aangezien ik de ander dan ook opfok, en dan zitten we daar samen bang te zijn om niks. Ik doe dit de laatste tijd niet zo vaak meer, alleen bij mezelf!


7. Expres boeren laten…

En per ongeluk enorme boeren laten, daar ben ik ook echt goed in, ik geef het toe! Soms zo erg dat ik er zelf van schrik (haha, hallo talent #4). Vroeger speelde ik best wel vaak met jongens, en ik kan me niet herinneren hoe in hemelsnaam, maar één jongen met wie ik heel vaak speelde had me geleerd om boeren te laten.

Sowieso was ik in die periode ook niet zo heel erg meisjes-achtig aangezien hij me ook had leren grommen als een gek, we met auto’s speelden, auto’s expres in de prak reden in computer race-spelletjes, onze knuffels op onze fietsen bonden om vervolgens zo hard over drempels te krossen tot ze in de modder vielen, enzovoorts. Wat een jeugd. Maar ik heb het boeren laten er dus aan overgehouden, wat ik vroeger – de viespeuk die ik was – ook vaak met plezier deed, puur omdat ik het expres kon. Iemand vroeg me of ik een boer kon laten en dat deed ik. Awesome.

Tegenwoordig laat ik het expres-gedeelte vaak weg want het gebeurt al erg vaak per ongeluk, en knallerds ook. Gelukkig hebben alleen mijn vrienden en familie het privilege dat te horen, want in het openbaar doe ik natuurlijk mijn uiterste best om dit onsmakelijke gedrag te voorkomen :).


Nu kennen jullie me dus ook weer wat beter – van mijn slechte kant – dus ben ik ook wel bij jullie benieuwd..

Wat zijn jouw nutteloze talenten? :)

 

4 thoughts on “Personal: Mijn 7 Nutteloze Talenten

  1. Wat een leuk artikel! Ik herken sommige “talenten” wel, zoals een rotzooi maken. Echt binnen een paar minuten heb ik van een redelijk opgeruimde kamer een bende gemaakt, zo erg als dat het lijkt dat er een bom ontploft is. Helaas gaat het opruimen niet zo snel :(

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge